41-берене. Санариптик идентификациялоонун тармактык принциптери

1. Кыргыз Республикасынын санариптик идентификациялоо жаатындагы мамлекеттик саясаты санариптик идентификациялоону пайдалануу үчүн административдик бөгөттөрдү аныктоого жана жоюуга, жеке жана юридикалык жактарга санариптик идентификациялоого жетүү үчүн шарттарды түзүүгө багытталган. Жаранда санариптик идентификациялоо мүмкүнчүлүгүнүн болуусу же болбогондугу санарип чөйрөсүндө укуктарды жүзөгө ашыруу жана милдеттерди аткаруу үчүн шарт болушу мүмкүн эмес (басмырлабоо принциби).

2. Санариптик идентификациялоо ар бир жак үчүн жөндүү шарттарда жеткиликтүү болууга тийиш, ал эми санариптик идентификациялоо менен байланышкан коромжулар натыйжада алынуучу байлыктарга пропорционалдуу болууга тийиш (жеткиликтүүлүк принциби).

3. Санариптик идентификациялоо тутумдары ачык стандарттардын негизинде түзүлүүгө жана санариптик идентификациялоонун максаттары үчүн зарыл болгон санарип дайындарын гана иштеп чыгуу менен дайындардын шайкештик, көчүрүлүү жана санариптик туруктуулук принциптерине ылайык келүүгө тийиш (жетиштүүлүк принциби).

4. Санариптик идентификациялоо санарип чөйрөсүндөгү укуктук мамилелердин субъекттеринин ортосундагы ишенимдин жана отчеттуулуктун негизинде жүзөгө ашырылат. Санарип чөйрөсүндөгү укуктук мамилелердин субъекттери өзүнүн дайындарынын пайдаланылышын контролдоону жүзөгө ашыруу мүмкүнчүлүгүнө ээ болууга, ошондой эле талаш-тартыштарды көз карандысыз контролдоо жана адилеттүү кароо кепилдигине ээ болууга тийиш (ишеним принциби).