164-берене. Улуттук экотутумдун принциптери

1. Санарип чөйрөсүндөгү укуктук мамилелердин ар бир субъекти улуттук экотутумдун эрежелерин сактаган шартта анын катышуучусу болууга укуктуу (жалпыга жеткиликтүүлүк принциби).

2. Улуттук экотутумдун элементтери элементтердин ар бири үчүн санарип чөйрөсүндөгү инциденттердин кесепеттери, аларды алмаштыруу же өнүктүрүү жалпысынан улуттук экотутумга терс таасирин тийгизбегидей долбоорлонот жана эксплуатацияланат (модулдуулук принциби).

3. Улуттук экотутумдун элементтери конкреттүү санарип түзүлмөлөрүнө жана алардын жайгашкан жерлерине карабастан иштегидей долбоорлонот жана түзүлөт (булут принциби).

4. Улуттук экотутумдун катышуучулары өздөрүнүн муктаждыктарына жараша ушул Кодекстин жоболорун жана улуттук экотутумдун эрежелерин эске алуу менен өз ишинде алар тарабынан түзүлүүчү жана пайдаланылуучу улуттук экотутумдун элементтеринин курамын аныктоого укуктуу (вариативдүүлүк принциби).

5. Улуттук экотутумдун ар бир элементинин функциялары, эгерде бул жалпысынан улуттук экотутумдун натыйжалуулугун жогорулатса, улуттук экотутумдун башка элементтери менен бир эле мезгилде аткарылышы мүмкүн (параллелдүүлүк принциби).

6. Улуттук экотутумдун элементтери дайындардын (жазмалардын) жана дайындарды алмашуу интерфейстеринин ачык форматтарына артыкчылыктуу түрдө негизденүүгө тийиш жана санарип түзүлмөлөрүн конкреттүү берүүчүдөн, дайындардын (жазмалардын) форматтарынан жана аларга карата укук үчүнчү жактарга таандык болгон дайындарды алмашуу интерфейстеринен көз каранды болбоого тийиш (берүүчүдөн көз карандысыздык принциби).